Podsumowanie roku 2019- uwaga ! dużo zdjęć i wspomień

Podsumowanie roku 2019- uwaga ! dużo zdjęć i wspomień



Siemaneczko :) Rok 2019 , było minęło już nie wróci, zostaną wspomnienia. Dla mnie to był rok trudny, ale i cudowny. Zostaliśmy rodzicami . Tak po prostu, Madzia i Daruś zostali rodzicami. Bez żadnego przygotowania, bez jakiejkolwiek instrukcji obsługi. Bach , mamy dziecko i to takie prawdziwe, co dużo je i mało śpi. Nie mogę powiedzieć, że to był zły czy dobry rok, to był rok w którym zamknęłam wiele spraw.

Ale może od początku. (Zaczekaj proszę chwilkę, aż załadują się zdjęcia)


Sylwester, Kazimierz bądź Kraków



Mąż i żona, jak to dumnie brzmi, to nasze pierwsze zdjęcie na Instagramie. Sylwester spędziliśmy z przyjaciółmi, przy pikolo i drinkach z cytrynką i spritem bez alkoholu oczywiście. Bo ja mam swoje zasady, alkohol w ciąży to zło. Miałam taką obsesję, że nawet piwa 0% nie chciałam pić, ale pod koniec ciąży się skusiłam . A w czasie karmienia piersią piłam cały czas. Pomaga na laktację, sprawdzone :)



Przez ten rok było kilka imprez, urodziny bliskich nam osób, wyjazdy: do Kazimierza i w góry. Ciąża to piękny dla mnie czas, mnóstwo wspomnień i odpoczynku. 


Jedzenie i jeszcze raz jedzenie
 




Zmieniło się też moje podejście do jedzenia, do tego wszystkiego co z nim związane. Zrozumiałam dlaczego jak karmię to jestem ciągle głodna, a jak już Zuzu zaczęłam rozszerzać dietę to już całkiem myślę o tym wszystkim inaczej. Ciąża zmusiła mnie wręcz do picia minimum 2 litrów wody dziennie, bo pani ginekolog mnie uświadomiła, że przepływ krwi jest słabszy i dlatego boli mnie głowa. I jak nawodniłam swój organizm, czułam się o niebo lepiej. Wiem, że mam duży problem z cukrem, że w mojej diecie jest go za dużo o wiele za dużo.


Poród i wychowanie dziecka

Kilka dni przed porodem, podziwianie świata, komunia i dużoooo jedzenia :) Beza , moja miłość .



 Okres ciąży wspominam bardzo miło, zapewne dlatego, że nic złego się nie działo i wiedziałam, że mam zdrowe dziecko. Ciążę prowadziłam w szpitalu na Starynkiewicza. Stary szpital,ale za to jaka obsługa. Jestem bardzo zadowolona. Ciążę prowadziłam u pani doktor  Magdaleny Smyka. Ale oczywiście nie obyło się bez dodatkowego USG u Pani doktor Urszuli Ajdackiej . Tak na wszelki wypadek, niech ktoś inny swoim okiem zerknie. Wszystko było dobrze. Urodziłam 12 czerwca , przez cc, po 16 godzinnej próbie porodu naturalnego. :) I to prawda, po pół roku pamięta się tylko, że bolało, nic więcej. 





Zuzu to złote dziecko, ale bardzo mało śpi i uwielbia wisieć na piersi całe dnie. Ja uparłam się na karmienie piersią, bo bardzo ale to bardzo chciałam. I udało się, chociaż nie było łatwo. 



Pierwsze trzy miesiące leżałyśmy w łóżku, bo karmimy się na leżąco. Mąż musiał wrócić do pracy, a mną opiekowała się mama i wspierała, jak miałam gorszy dzień , potrafiła ustawić do pionu. Dostałam dużo pomocy od teściów, rodzeństwa, rodziny, to pomogło mi przetrwać ten ciężki czas. Nie będę oszukiwała , to był ciężki czas, ale minął, a teraz mam cudowne dziecko .



Zuzanna została wychowana bez smoczka, bez butelki- nie chciała( znaczy chciała przez dwa tygodnie), a ja nie nalegałam. Miałam możliwość przebywać z nią całe dnie i noce, mogłam skupić się tylko na niej , więc nie nalegałam, nikt z otoczenia nie nalegał, . Pytałam na Instagramie ( bo tam jest najwięcej mam i najłatwiej nam się skontaktować ) czy komuś udało się bez smoczka wychować dziecko , bo moje tylko dwa tygodnie chciało smoczka. Dostałam kilka odpowiedzi, że tak i dzieci mają się świetnie. Ale jest jeden minus, pierś musi być w gotowości.  Więc byłam spokojna, udało się, przetrwałyśmy, Zuzu nie wie co to smoczek, nie tęskni za nim, radzi sobie z emocjami sama.





Kolejne pół roku kręciło się tylko wokół Zuzanny i jej rozwoju i jej życia. 
Pierwsze spacery- walka o przetrwanie, nie lubiła i już. Najlepiej w domu na łóżku, przy mamie. Ale nie odpuściłam, wychodziłyśmy codziennie na 5 , no czasami jak humor dopisał na 10 minut. Jak skończyła 3 miesiące, polubiła wyjścia w foteliku samochodowy,  jak skończyła 4 miesiące, polubiła gondolę, ale nadal w gondoli na 5 minut.
Unikaliśmy tv do 5 miesiąca, nie grał wcale. Po 5 miesiącu jak zaczęłam oglądać koło fortuny, dziś Zuzu interesuje się Tv na kilka sekund. 






Łoooo mamusiu, moje włosy, czas się po edukować.




To było coś okropnego, moje włosy leciały garściami, aż się bałam iść umyć głowę. Matko kochana, przeszło samo bez suplementów, bez wspomagaczy, samo. Dermatolog mi powiedział, że na wypadanie włosów po ciąży nie ma cudownego leku, to co ma wypaść- wypadnie. Zaczęłam czytać, edukować się, ale nie zapominałam też o sobie. Uwielbiam książki Pauliny Świst. Są lekkie,dobrze się je czyta.


Podobna do ? 
 Odwieczne pytanie, do kogo? Mamy czy taty? 







Nikt mnie nie czytał  

Na instagramie powstała seria wpisów pod hasztagiem #MadziaNaZakupach 
Chciałam wyjaśnić wam kilka pojęć, które rządzą rynkiem. Chciałam pokazać co nami kieruje, gdy udajemy się na zakupu. Chciałam pokazać jak czynniki zewnętrzne takie jak: muzyka, brak okien w sklepie, układ alejek ma wpływ na nasze decyzje. Niestety, cieszyły się ona bardzo małą popularnością. A znajomość kilku praw, pozwoli na zaoszczędzenie pieniędzy oraz pozwoli na świadome decyzje, a nie manipulacje. Spokojnie #MadziaNaZakupach wróci nie raz :) Nie poddaję się tak łatwo






W internetach  
Przyjaźnie blogowe, wyzwania, oraz publiczne ćwiczenie wdzięczności. 
Ten kto ma bloga wie, że nie pisze tylko dla siebie, pisze dla innych, w jakim celu? Dla utrzymania się, bo piasku jeśc się nie da, a jak ktoś tworzy ciekawe treści, wartościowe, to dlaczego ma nie zarobić. Głupi by był gdyby nie korzystał z tego. Ja tez mam taką psiapsi z bloga Patrycję - Kobiecy żywioł. 
Ćwiczenie wdzięczności będę polecała każdemu, bo u mnie się sprawdziło, pomogło , nie wiem co mogę dopisać więcej. A od 2020- no bo przecież nowy rok nowa ja hehe- zapisuję sobie w kalendarzu trzy rzeczy, za które dziękuję oraz mam godzinę dla siebie, tylko dla siebie.
W 2019 Cosmeticosmos- druga świetna kobietka, znająca się na naturalnych kosmetykach- zorganizowała świetną akcję. Polegała ona na tym, że blogerki mają publicznie pokazać statystyki, skąd pochodzą ich obserwatorzy. Oj nie każdy się skusił. Chociaż ja coraz bardziej zaczynam rozumieć czemu blogerzy "powiększają " swoje konta do 10 k. Bo można załączyć swip up, a to tak pomaga...


Z mężem jak w bajce
Mój D. to taki śmieszek. Żarty zna, poczucie humoru ma, to on nauczył mnie dystansu, a każdą kłótnię rozładowuje swoim humorem. Oj gdyby chciał dać się nagrywać. No, ale cóż, on to nie człowiek internetów. W ciąży dbał o mnie, czekoladę przynosił, a jak Zuzu się urodziła, pozwolił mi zostać u mamy, bo ciężkie były pierwsze miesiące. Podzieliliśmy obowiązki, on pracuje ja zajmuję się Zuzą, a gotowanie zrzucił na moją mamę :P . Takie rozwiązanie było na tamten czas dla mnie najlepsze, miałam pomoc prawie 24 h na dobę, nie potrzebowałam jej tyle, ale była. 






Pierwsza rocznica ślubu oraz moje urodziny
10 lat przed ślubem, rok po ślubie, to nasz staż. Matko kochana... Aby zrozumieć, że on to on potrzeba było czasu. Teraz wiem, że tam na górze nad nami ktoś czuwa.
Na urodziny dostałam ebooka i żałuję, że tak późno o nim pomyślałam, przydaje się przy karmieniu. Czytasz, a mleko samo leci :P





Obrona, więcej stresu niż to warte - Finanse, rachunkowość i ubezpieczenia Praca magisterska pisana o podatku Vat.



Było minęło, brzuch bolał, stres był, włosy się nie układały, sukienki nie mogłam znaleźć takiej, żeby karmić i wyglądać jak człowiek. Przecież mój ssak, potrzebuje mnie cały czas. A ona co? O  dziwo, przespała wszystko . Ja jak to ja , na obronie gadałam i gadałam i mam . Po wszystkim w mojej głowie brzmiało  jedno pytanie, co dalej. To już koniec? Doktorat? No gdzie, w życiu, nie potrzebne mi to. Kurs, szkolenie? Tylko jakie? Matko , zamiast się cieszyć, miałam wątpliwość, co dalej. I odkryłam czemu tak późno się obroniłam, bo moja głowa nie ma pomysłu co dalej. Nie lubię być w miejscu.


Aparat ortodontyczny, promocje życia i ulubiony eyeliner 

Tyle razy chodziłam do TxMax i nic tam dla mnie nie było, aż tu nagle pewnego dnia bach i jest, paletka cieni Too Faced za 80 zł. Szok, aż pani przy kasie sprawdzała ze mną czy z nią jest wszystko ok. 
Cały 2019 rok chodziłam w aparacie ortodontycznym i chodzę nadal. To droga inwestycja, ale w końcu kocham swój uśmiech. Teraz się boję jak to będzie jak go zdejmę. 
W 2019 roku, do czerwca, cza na malowanie był, po 12 czerwca jakimś dziwnym zbiegiem okoliczności, przeszła mi ochota na malowanie kresek. Dziwne prawda?





Spacery , skoki rozwojowe, zęby

Zuzu polubiła spacery po 3 miesiącu i tylko w foteliku. Wiem, że to nie zdrowie dla jej kręgosłupa, ale moja psychika bardziej cierpiała od siedzenia w domu. Najlepiej było na ruchliwej ulicy w Warszawie. Tam lubiła najbardziej przebywać :)
Dopiero jak Zuzu się urodziła to usłyszałam,że coś takiego jak skok rozwojowy istnieje i pasuje do nas jak nie wiem. Gdy wkraczamy w magiczny czas skoków , moje dziecko się zmienia, na gorsze, skok mija wraca moja kochana Zuzu. Zęby są już 2 i sama siedzi. Taki prezent od losu na Święta.




Własne M, nigdy więcej z córką na odbiór mieszkania i nigdzie gdzie muszę się skupić .

W 2019 roku stało się też coś bardzo ważnego, odebraliśmy nasze własne M :) Już niedługo powiemy coś więcej: z jakich usług korzystaliśmy, kogo polecamy oraz dlaczego większość prac oddaliśmy w obce ręce, ale na to przyjdzie czas ).  Na pierwszy odbiór udaliśmy się z Zuzanną, nigdy więcej.



Sylwester 
 

Przepraszam, że w tym roku Sylwester spędziliśmy z dwójką, ale potrzebowaliśmy resetu , ja ogarniałam bloga, Darko oglądał swoje Top Girki , a Zuzu spała. Cisza, spokój i muzyka w tle. Tego potrzebowaliśmy na koniec roku. Chociaż nie do końca tak miało być, w planach była mała imprezka, moja mama zgodziła się zostać z Zuzu. Dla tych co nie wiedzą, my z Zuzanną to team karmienie piersią, a że wychodzą córci zęby to budzi się co godzinę, no czasami dwie. Nie chciałam nikogo narażać na taki stres. Odpoczynek nam się przydał.


I tak minął mi 2019 rok. Myślałam, że po drugim półroczu nie będzie co pisać, bo przecież nie działo się nic nadzwyczajnego, a jednak działo się. 
Rok 2019 to rok przygotowania do macierzyństwa  oraz samo macierzyństwo. Czas od czerwca do grudnia, czyli zanim Zuzu skończyła pół roku to ciężki czas, ale bardzo wartościowy. Napiszę o nim, bo jest o czym. Myślałam, że to ja jetem taka słaba a moje dziecko wymagające, lecz jest nas więcej. Mam, które mają wątpliwości , które nie rozumieją, ale walczą i dbają o dziecko i czekają, aż przyjdą lepsze dni. I przychodzą, dla mnie przyszły. Dlatego 2020 nie może być w niczym gorszy od poprzedniego, juz na starcie daje popalić, remont, ząbkowanie, rozszerzanie diety i zakupy do mieszkania. Ale wiem, że to wszystko zaowocuje, musi. 

A Tobie jak minął 2019? 


#PichcęDlaNich Tydzień 1 - pierwsza wtopa, ziemniak króluje

#PichcęDlaNich Tydzień 1 - pierwsza wtopa, ziemniak króluje


Siemaneczko :)

No i się zaczęło, najważniejszy czas w życiu mojego dziecka. Zaczyna jeść :) Chociaż, chyba jedzeniem tego nazwać nie można :) Próbuje jeść. Chcę, żeby to dla niej była przyjemność, coś co lubi robić, a nie musi. Sama chcę zmienić w swoim życiu wiele :)

Nie wszystko od razu, na sam początek odpowiem na kilka najważniejszych pytań .

Czy Zuzu siedzi ? 

Sama nie, ale jest stabilna. Wychodzę z założenia, że do jedzenia dziecko powinno mieć stabilizację. Dlatego kupiliśmy na początek krzesełko z Ikea. Tu poglądy są podzielone, jedni mówią, że dopóki nie usiądzie sama, to nie sadzać, inni zaś że do jedzenia warto zapewnić dziecku stabilne miejsce. My zdecydowaliśmy się, że będzie siedziała w krzesełku do karmienia. Zauważyłam, że Zuzu woli siedzieć w foteliku i jeść, niż na kolanach.

Czy Zuzu jest na piersi ? 

Tak. Od samego początku jest karmiona moim mlekiem na żądanie. Do  roku czasu tak zostanie.


Jak się przygotowałam do rozszerzania diety ? 

W głównej mierze czytałam blogi oraz kupiłam kilka ebooków, aby móc się doszkolić. Sprawdzałam wytyczne oraz to co może jeść a czego nie.

Czy Zuzu je chętnie? 

Tego nie można nazwać jedzeniem. Nie chce być karmiona łyżeczką, woli sama. Ja nie nalegam, ale pomagam. Do brzuszka trafia bardzo mało. Teraz to się bawimy , jest mnóstwo bałaganu. Zaufałam jej w tej kwestii .

Czy Zuzanna pije wodę? 

Tak. Uwielbia ją i  mam wrażenie, że ona najbardziej jej smakuje.


Czy podałam Zuzu słoiczek ? 

Tak. Chciałam sprawdzić co jej najbardziej smakuje. 
Słoiczek odpada, pluje papkami i odkręca się. Bardziej ją interesuje to co ma na talerzu, niż karmienie łyżeczką. 


Czy kupiłam gotowe kaszki ?

Tak. Nie jestem mistrzem kuchni, ale staram się jak mogę. Uczę się i mam nadzieję, że z dnia na dzień będzie lepiej. 




Tydzień 1



Dzień 1. 
* gotowana marchewka
*gotowany ziemniak


Taki standard :) 


Dzień 2 .
*śniadanie: 2 cząstki mandarynki
*obiad: kaszka jaglana z ryżem i kukurydzą ( hipp.polska Bio ) + starte jabłuszko. 

I tu się zatrzymam chwilę. Jak zaczynałyśmy rozszerzać dietę, na samym początku sprawdziłam czego nie można podawać dziecku. I nigdzie nie znalazłam słowa o cytrusach . Dostałam 2 wiadomości na Insta, że to za wcześnie i to nie wskazane. Dziękuję za waszą czujność. Ale nie byłabym sobą, sprawdziłam to. I według nowych wytycznych nie ma zakazu, ale trzeba obserwowac dziecko, bo może mieć uczulenie.




 Dzień 3 
* Obiad: gotowany por i gotowany ziemniak

Por nie jest dla Zuzu. Spróbowała raz i było po obiedzie :) Ziemniaka nawet nie ruszyła.


Dzień 4
*Śniadanie: banan+ kaszka manna ( Bobovita) na wodzie
* Obiad: ryż+ gotowane brokuły
Niestety banan jej wypada z dłoni. Lubi, ale widać że się denerwuje. Szukam sposobu jak temu zaradzić


Dzień 5 - Katastrofa - Wyszło jaka to ze mnie kucharka :P

*Śniadanie: gotowane jabłko
*Obiad:  miał być gotowany burak, ale się nie ugotował :P 
Padło na kaszkę jaglaną i tyle 


Dzień 6 
* Śniadanie odpuściłam: byłam u dentysty i bolały mnie rano zęby i nie miałam ochoty później tego sprzątać i walczyć z tym. 
Zwyczajnie odpuściłam. Czasami i tak trzeba
* Obiad: gotowana cukinia i pieczona cukinia.

Zuzu bardziej smakowała gotowana, ale wypadała jej z ręki. Dlatego muszę pomyśleć jak to zrobić, żeby nie wypadało jej jedzenie :)


Dzień 7
* Śniadanie- kaszka jaglana + banan
*Obiad: gotowany brokuł z mrożonki 

Brokuły są spoko.  Zuza lubi, dobrze chwyta w dłoń. 

Dzień 8
*Śniadanie : kaszka 

Pamiętajcie !!! Musicie być cały czas przy dziecku, cały czas. Kontrolować całą sytuację. Być blisko i znać podstawy pierwszej pomocy przy zadławieniu. Koniecznie obejrzyjcie kilka filmików na YT.




I tak nam minął tydzień 1 . Kilka nowych smaków

* warzywa: marchewka, ziemniak, por, brokuły 
*owoce: jabłko, banan, mandarynka
*  kaszki: dwie instant: manna i jaglana, oraz kasa manna


 A poniżej kilka zdjęć :)








Uffff. Mamy koniec.  Ile to już lat minęło. Matko kochana, aż wstyd :)
Co u Was ? Czy z "" starych znajomych blogerek" Jest tu ktoś ? 


Buziaki :)


Słowa, które mogą zniszczyć wszystko- czyli czego lepiej nie mówić  ;)

Słowa, które mogą zniszczyć wszystko- czyli czego lepiej nie mówić ;)

Cześć wszystkim. Ostatni mój wpis o tym, czy mam za co dziękować bardzo wam się spodobał. Idąc tym tropem, dziś chcę powiedzieć o słowach, które mogą zniszczyć wszystko. Może to nie tyle co słowa, ale całe zdania, mogą zmienić w nas podejście do świata. Uważam, że lepiej z nich zrezygnować. A może Ty masz jakiś pomysł? Napisz ;*


Nie da się. 
A no się da, tylko trzeba chcieć. Pamiętam jak chciałam mieć lepszy telefon, który pod wpływem fb i instagrama nie będzie się zacinał. (Mój stary telefon ma tata, działa bez zarzutu, szanuję swoje rzeczy). Nie miałam wtedy tyle pieniędzy, ile potrzeba.( studenci tak mają, a rodziców na moje zachcianki, o pieniądze prosić nie chciałam). Podczas jednego ze spotkań, moja koleżanka wspomniała o swojej koleżance, która pracuje w jednej z sieci komórkowych. Akurat wtedy mieli promocję, na telefony A mi kończyła się umowa. Chcieć to móc, chcieć to szukać rozwiązań, chcieć to realizować swoje palny.


Na pewno mi się nie uda. 
Na pewno to umarł Kopernik, (chociaż na pogrzebie nie byłam i nie dam ręki uciąć ). Z takim nastawieniem to na bank nic nie wyjdzie. Mam jedno pytanie, po co coś robić, skoro od razu spisujemy się na straty? Lepiej poleżeć przed tv, oglądać trudne sprawy i o nic się nie martwić. A no bo, jakieś tam te plany mamy, te no marzenia. To trzeba wstać, zacząć coś ze sobą robić i uwierzyć że się uda. Bo jeżeli my nie uwierzymy w siebie, nikt za nas tego nie zrobi. Taka jest brutalna prawda.
W życiu bym nie powiedziała, że wygram konkurs i pojadę do Brukseli ;) Ale o tym już pisałam 
>>Czt warto brać udział w konkursach? Jak wygrałam wycieczkę do Brukseli oraz kilka innych giftów- mój sposób na wygraną ;)


Nie zrobię tego, nie potrafię- to się naucz.  
Chyba, że nie chcesz to inna sprawa, ale jak już chcesz to możesz nauczyć się wszystkiego. Dosłownie wszystkiego . Taki śpioch jak ja, potrafi spać po 6 godzin i funkcjonować na pełnych obrotach. Da się :)


Nigdy nie masz racji. 
Wiecie jak te słowa potrafią zniechęcić drugiego człowieka do działania. Nie lubię jak ktoś mi tak wmawia. Skoro coś mówię, to wiem że mam rację. A nawet jak nie mam to te słowa powodują, że bardziej będę upierać się że mam. Lepiej przecież powiedzieć: wiesz, ja myślę inaczej. Sądzę, że to może być tak... brzmi lepiej nie?


Ale ten świat schodzi na psy
Świat dostosowuje się do ludzi. Jeżeli ludzie będę się zmieniać, to i ten cały świat też. Jeżeli ludzie będą źli, to świat też. Swoim przykładem pokaż, że świat jest dobry. Popyt idzie za podażą, więc i świat musi dostosować się do ludzi, nie ludzie do świata.


E tam, po co mi to wszystko.
Życie to udręka- wstań i zmień coś w nim. Nie dopuść do tego, aby twoje życie przejęło kontrolę, Ty przejmij nad nim. Zrób coś ze sobą, bo życie mamy jedno, jedyne. I nikt nie chce na emeryturze obudzić się i stwierdzić, że to nie tak miało być. Zamiast obserwować jak żyją inni, zacznij żyć. Na początek wyjdź z domu, na spacer, zapisz się na siłownię, a może studia? Jest w czym wybierać.


Ludziom nie można ufać
A ja ufam, wierzę, że każdy jest dobry, że każdy ma w sobie dobre intencje. Wierzę, że nikt mnie nie oszuka, bo ja tego nie robię. Mierze i traktuję ludzi swoją miarą. Niestety w moim życiu nie ma miejsca dla takich osób. Jeżeli widzę, że ktoś próbuje mnie wykorzystać, rezygnuje, wycofuję się. Jedno wiem, nigdy nie doprowadzę do takiego stanu, aby kłamać i być złą dla ludzi. Nie o to w życiu chodzi. Przynajmniej nie w moim. 



Wszystko jest po znajomości
Są sytuacje, że jest po znajomość. Są, nie mówię że nie. Ale ja zamiast tego określenia stosuje "z polecenia".  Tak, z polecenia. Dlatego to od Ciebie zależy, czy jesteś godny zaufania i masz znajomych, którzy Ci ufają i wiedzą, że jeżeli Cię polecą, nie zrobisz nic złego. Sama, gdy wiem, że ktoś szuka pracownika, zastanawiam się na samym początku, czy kogoś wśród znajomych, godnego zaufania nie mam. Bo wolę, polecić kogoś, kogo znam. I jeżeli ktoś nazywa to pracą po znajomość, niech nazywa. 
Z drugiej strony fajnie, być tą polecaną osobą. Nie jest miło słuchać złośliwych komentarzy. 


Uważaj bo się zrazisz 
No i co z tego. Życie jest po to, aby próbować różnych rzeczy. Nie uda się, no to trudno. To się nie uda. Ile razy startowałam w konkursach. Raz nawet się udało, a ile razy się nie udało to nie będę liczyć. Uważam, że każda porażka uczy, powoduje, że w nasze życie wchodzi nowe doświadczenie. A to my decydujemy, czy wyciągniemy wnioski czy nie. To my decydujemy o naszym życiu.


Nie wysilaj się, nikt i tak nie zauważy.
Serio? Ile razy będąc na diecie słyszałaś te słowa? Po co Ci to, i tak nikt nie zauważy. Ale jak już ktoś powie, o matko, ale Ty schudłaś. Jakimś dziwnym trafem zauważył. Jestem osobą bardzo nerwową i płaczliwą. Ale praca nad sobą, spowodowała, że mam już na tym kontrolę. Nie muszę krzyczeć, płakać potrafię inaczej to wyrazić. I często słyszę, ale zmieniłaś się, jesteś jakaś inna. Ludzie czasami też, tak mówią bo zazdroszczą, że my chcemy i możemy coś ze sobą zrobić. Przecież zamiast wspierać, lepiej włożyć szpilkę. 


Nie wolno Ci tego robić.
Nie wolno, bo? Co zakazane najlepiej smakuje, mi jak ktoś mówi, że nie ,bo nie wolno to jego problem. Mi trzeba wytłumaczyć, nie umiesz, to nie muszę się słuchać. I tyle. Ile razy będąc dzieckiem, kiedy ktoś mówił, że nie wolno to i tak to zrobiłeś  ?:)


Nigdy nie będę szczęśliwy.
Wmawiaj sobie tak dalej, to w pewnym momencie uwierzysz w to i nic nie będzie Cię cieszyć. Ale przecież to nie o to chodzi. Trzeba cieszyć się życiem. Życie jest jedno, nikt za nas życia nie zmieni i nie spowoduje, że stanie się lepsze. To my stanowimy wartość, bo życie jest nasze, nie mamy, męża, koleżanki, nasze. To Nas rozliczą za życie. 

Jak myślisz powinnam jeszcze tu coś dopisać ?:) 
Buziaki ;*
Piątkowe przemyślenia- opuszczone dziecko, dobry eyeliner, See Bloggers

Piątkowe przemyślenia- opuszczone dziecko, dobry eyeliner, See Bloggers


Cześć i czołem ;) Tydzień za tygodniem ucieka nam jak nie wiem. W końcu mamy wakacje. Znaczy- kto ma ten ma ;) Swój pierwszy w życiu urlop mam jeszcze niezaplanowany. Pewnie będzie to wrzesień, wtedy mam poprawki i potrzebuję też odpocząć i ze świeżą głową podejść do egzaminów. Razem z Dariuszem Mym planujemy wyskoczyć na kilka dni w Polskę. Gdzie? Zobaczymy na ile nam paliwa starczy ;p Nie no, żartuję. Planujemy na dwa weekendy w te wakacje nad morze. A na urlop może Kazimierz bądź Zakopane :) Znając mnie i to jak umiem szukać, znajdę coś, co o wiele bardziej nas zaciekawi i pojedziemy tam ;) A może wy znacie jakieś ciekawe miejsca, które są nieznane innym ?:) 

Kolejny komplement dla mojej twórczości na blogu.  

Tydzień temu, mój wykładowa pochwalił mój wpis, teraz dowiaduję się, że jedna z moich koleżanek pod wpływem moich słów postanowiła zmienić swoje życie. Przeprowadziła się i zmienia pracę. To uczucie jest niesamowite :) Trzymam za Ciebie kciuki, całym serduszkiem.  Chociaż, ciągle mam problem z przyjmowaniem pochwał, nie umiem tego robić. Nie mam pojęcia jak zareagować na to, co powiedzieć. :)

Samotne dziecko

Czasami zastanawiam się jak to się dzieje, że jestem światkiem takich dziwnych zdarzeń, bądź spotykam dziwnych ludzi. :) Wiecie, że teraz w Warszawie był Trump, co nie? hehe ;) Zgrywam się trochę, ten kto mieszka w stolicy wie po utrudnieniach, a ten kto nie mieszka, to i tak wie, bo w Tv wszędzie gadają :)  Ale nie o tym. Przez małe utrudnienia, pojechałam metrem, schodzę po schodach, a tam przy poręczy, prawie na samym dole mały chłopiec SAM. I najgorsze w tym wszystkim, że nikt tego nie widział. Gdy podeszłam i zapytałam, gdzie jest jego mama, spojrzał się i uśmiechnął. Zero reakcji. Dopiero, gdy zaczęłam wołać panią policjantkę, bo akurat tego dnia policji w stolicy nie brakowało, łaskawy Pan z góry zszedł i oznajmił mi : "Zostaw Pani tego chłopca" . Gdy zapytałam czy on jest z Panem usłyszałam: "Taaa...". Odeszłam. Ale i tak wróciłam się sprawdzić, co się z nimi dzieje. Nie było ich już. 
No jak można puścić dziecko,żeby sobie samo stało przy schodach, przecież to sekunda i tragedia. Jak w tak ruchliwym miejscu można nie pilnować dzieci? Czasami nie rozumiem ludzi.Serio :) Chłopiec miał około dwa i pół roku, nie więcej. 

Trochę kosmetyków

Każda kobieta szuka swojego idealnego eyelinera. Wcześniej bardzo lubiłam Eveline w kałamarzu, ale coś się popsuło. Teraz znów wróciłam to tej firmy. Znalazłam produkt, matowy, trwały i dobrze się nim maluje. Cena to około 11 zł, dużo nie jest. Wiadomo trzeba patrzeć jakość do ceny. Jak za te pieniądze produkt jest dobry i warto zwrócić na niego uwagę :) Nie mam pojęcia czy był wcześniej na pułkach, przynajmniej ja nie widziałam ;)
PS. Postaram, aby w najbliższym czasie pojawiło się ładniejsze zdjęcie ;)

See Blogers :) 
Pierwszy raz w tym roku postanowiłam się zapisać i niczym nie martwić. Wsiąść w samochód i jechać. Dlaczego by nie :) Jadę w drogę z nieznanymi ludźmi, dałam ogłoszenie, że szukamy pary, która chciałaby jechać, zgłosiła się Diana no i jedziemy. Znamy się jedynie z bloga :) I to w blogowaniu jest piękne ! ludzie :)
Konferencja zaczyna się 22 lipca- a to są moje urodziny ;) Już nie mogę się doczekać. Z kim się widzę?

I tak oto minął mi tydzień. Ciągle myślę jak nazwać mój tygodnik. ;) Uważam, że piątek to dobry czas, aby usiąść i chwilę odpocząć, poczytać coś o wszystkim i o niczym, podsumować to co było.


Zakochać się w Polsce: Kraków

Zakochać się w Polsce: Kraków

Cześć wszystkim ;) Kraków odwiedziłam pierwszy raz w 2013 roku. Gdy byłam w klasie maturalnej, ksiądz z którym miałam religię zabrał nas na kilka dni (Kraków+ Częstochowa + Wadowice) ;) Wtedy zakochałam się w Krakowie. To miasto ma coś w sobie :) Uspokaja, relaksuje i odpręża :) Sami możecie zobaczyć zdjęcia z 2013 oraz te dzisiejsze :) Oka do zdjęć nadal nie mam, ale to nie o ładne fotki chodzi, tylko zabytki, miejsca, które wywołują pozytywne emocje. 
Dlatego dzisiejszy wpis jest lekki i spokojny ;) Taki na chwilkę :) 














A Ty byłeś w Krakowie? Co możesz o tym mieście powiedzieć ?:)

Buziaki ;*
Piątkowe przemyślenia: wygrałam tydzień, nietypowe spotkanie blogerek, emerytura

Piątkowe przemyślenia: wygrałam tydzień, nietypowe spotkanie blogerek, emerytura


Cześć wszystkim ;) Co u Was słychać? Jak się macie? Napisz proszę co u Ciebie dobrego w życiu się wydarzyło. 
Każdy z Nas potrzebuje chwilę, aby odpocząć, zwolnić, więc i ja tak zrobiłam. Zamiast usprawiedliwiać się, wzięłam się do pracy i jestem już ;) Skoro poprosiłam Was, abyście się pochwalili co u Was dobrego, zacznę ja ;)

Wygrałam tydzień. Ludzie w moim otoczeniu wiedzą, że prowadzę bloga. Serio. Nie ukrywam tego, nie wstydzę się mojej przestrzeni. Chcę sobą coś reprezentować. Tylko trzy osoby powiedziały, że  Że mądrze mówię i mi się to podoba. Więc, w mojej głowie ciągle pojawiało się pytanie, czy to ma sens, czy rzeczywiście, jest po co pisać i pokazywać innym swoje uczucia. 

Aż tu nagle, mój były wykładowca udostępnił mój wpis i jeszcze dodał taki komentarz, że szczenę zbierałam z podłogi. Wygrałam wtedy dzień. Pierwszy raz ktoś publicznie pochwalił mój wpis. Ja zawsze uważam, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Zrobił to w takim momencie, w którym już chciałam rezygnować. Chciałam zostawić to i nie wracać. Przecież nikt tego nie czyta, nikomu to się nie podoba. Aż tu nagle, taki komentarz. Dziękuję. Podniosłam się z dołka i idę dalej. Dam radę. 

Możecie wierzyć lub nie, ale codziennie wieczorem siadam i dziękuję za to co przeżyłam. Nawet potrafię podziękować za złe wydarzenia, złych ludzi. Dzięki nimi mogę spojrzeć inaczej na świat i ludzi. Wyciągnąć wnioski i iść dalej przez świat silniejsza. 5 minut dziennie to nie dużo.

Moja sesja zakończyła się w sobotę, po 8 godzinach pracy udałam się na egzamin. To świetne uczucie, gdy wszystko ma się za sobą i teraz zostało tylko czekać na poprawki. Cały czas sobie tłumaczę, że i one mi są potrzebne. Ktoś na Górze chce, żeby to dobrze opanowała. I cały czas wierzę, że to mi się przyda. Następnie w niedzielę udałam się na tydzień do Krakowa na szkolenie. 

Blog to coś wspaniałego. Łączy ze sobą ludzi. Dzięki blogowaniu mogłam poznać Agnieszkę- blogerkę. Trzymam kciuki za Twoją obronę ;) Dziękuję za tak wspaniały prezent ;)


17 Czerwca,  zaraz po egzaminach pojechałam na spotkanie Healthy Beauty Lifestyle . Nie było to typowe spotkanie z prezentami i mnóstwem kosmetyków. Spotkaliśmy się tam, żeby coś w sobie zmienić i dowiedzieć się czegoś nowego. Były trzy wykłady, pogadanki. Pierwszy to kilka słów o naturalnych kosmetykach. Trochę nie dla mnie, bo zmarszczek nie mam ;) Ale kto wie na przyszłość ;) 

Drugi wykład był o odżywianiu. Ciągle o tym się mówi, ciągle ktoś o czymś uczy, a i tak ludzie nie stosują się do tego. Sama nie czytam składów, tylko wkładam produkty do koszyka bez zastanowienia. Pod wpływem wykładu, ściągnęłam aplikacje, która pokazuje mi co ile czego w czym ;) Zaczęłam kontrolować to co jem.
Trzeci wykład był o wodzie i tabletkach oczyszczających.
Dodatkowo właścicielka ufundowała jedna nagrodę główną. Wygrała ją Kasia z bloga Kate's beautyland.pl
Zapraszam na jej bloga oraz kanał na YT, gdzie już pojawił się vlog z jej metamorfozą. 
Dziękuję salonowi Creative Atelier Urody za gościnę;)

Temat przemyśleć na ten tydzień to emerytura.
Tydzień temu, jedna z moich koleżanek z pracy odeszła na emeryturę. Pracowała 25 lat w jednym miejscu . Miałam łzy w oczach, gdy moja Pani kierownik dziękowała jej za lata pracy. Sama zastanawiałam się czemu, takie wydarzenia tak mnie poruszają. I już wiem. Cieszyłam się tym, że teraz odpocznie, zacznie żyć wolniej i cieszyć się chwilą. Będzie miała czas dla bliskich, przyjaciół, iść do sklepu czy kina.
Tylko wiecie, fajnie jest iść na emeryturę, gdy ma się gdzie iść, gdy dzieci cieszą się że mama ma wolne, przyjaciele przychodzą na kawę, jest gdzie żyć.
Zawsze zastanawiam się, gdzie ja będę, czy gdy skończę studia zwolnię i zacznę cieszyć się bardziej. Lubię to co robię, mam wokół siebie ludzi, którymi chcę się otaczać. Jedyne o co proszę, to o pokój i zgodę. Z resztą dam sobie radę. :)))
I odbiegłam od tematu. Wiem, że okres emerytury jest trudny, ludzie nie chcą iść, bo boją się samotności, pustki w domu. Ale nie po to pracujemy tyle lat, żeby na końcu swojej drogi, nie odpocząć.
Wiadomo, też jest smutno, gdy słyszymy że jesteśmy Stare i musimy odejść. Wcale, że nie. Nie Stare, doświadczone, pełne życia. Młodzi też muszą mieć gdzie pracować.  A co do wieku, każdy ma tyle lat na ile się czuje. Nie jeden 40 latek wygląda gorzej niż 70. ;))
Dlatego dla mnie czas emerytury jest bardzo wyjątkowy. Sama boję się tego, że moje życie ułoży się tak, że zostanę sama i będę trzymać się tej pracy rękami i nogami. Bo innego życia nie będę mieć. Dlatego moja droga koleżanko, mówiłam Ci że zazdroszczę Ci twojej emerytury i tego, że w domu ktoś na Ciebie czeka. ;))

Buziaki ;*
Blogerką Być: jakie rady dałabym sobie na początku blogowania- kilka sprawdzonych rad

Blogerką Być: jakie rady dałabym sobie na początku blogowania- kilka sprawdzonych rad

Ostatnio przechodzę kryzys blogowania.Co to znaczy? W styczniu 2017 roku coś we mnie pękło i od tamtej pory wszystko się zmieniło. Zaczynam odróżniać co jest dla mnie dobre, a co nie. Czego oczekuje od mojego bloga,a co lepiej omijać.

Dziękuję każdej osobie, która skomentowała mój ostatni wpis i dodała mi otuchy. Dziękuję, że jesteś ;*
Kilka dni temu, zapytano mnie, jakie rady dałabym sobie na początku blogowania. Brzmi głupio? Może i tak, wiem jedno na pewno nie popełniłabym kilku błędów. Postanowiłam o tym napisać, wiedzą, doświadczeniami trzeba się dzielić. 

Przenosimy się w czasie. Jest grudzień 2014- młoda, niedoświadczona Madzia postanowiła założyć bloga.  Oto kilka rad, których jej teraz bym udzieliła 

Współpraca to nie to samo to barter = żadnych barterów

Prezenty są fajne, paczki od firm są fajne, lecz nie jest fajne, gdy ktoś oczekuje od Ciebie czegoś, czego nie możesz dać. Miałam kilka takich sytuacji, że dostałam produkt, napisałam prawdę, a później dostałam po głowie. No cóż, życie. Później,już pisałam do firm i mówiłam, że produkt, nie spełnił moich oczekiwań, (a wiem, że oczekują dobrej opinii), dlatego nie napiszę nic. Miałam też kilka mega głupich współprac, których teraz żałuję. 
W 2015 roku na forach zrobił się mega bum na "współprace" i coraz to bogatsze paczki oraz stwierdzenie, nie masz współprac, Twój blog jest słaby. Serio, takie rzeczy czytałam. No i wiecie, żeby nie odstawać od reszty to i ja miałam kilka "współprac" . Było kilka takich z których byłam mega zadowolona i śmiało bym je powtórzyła. 

Później, ktoś odważył się i powiedział prawdę. To jest psucie rynku. Te same firmy, które dają gifty, płacą grube hajsy za reklamę w Tv i gazecie. A pamiętajcie- blog to potęga. W pewnym monecie, każdy bloger chce, aby jego blog był marką. Firmy wiedzą o nas więcej niż może nam się wydawać i wiedzą, że pracujemy za darmo. I gdy w naszej głowie zrodzi się myśl zarabiania, a mieliśmy tylko współprace barterowe, ciężko jest to zmienić.

Rada: Dobry barter nie jest zły. Zanim podejmiesz współpracę, sprawdź produkt i firmę. Pamiętaj, zraniony czytelnik nie wróci drugi raz. 

Spotkania blogerek- musisz tam być

Tego żałują najbardziej. Byłam tylko na jednym takim małym i jednym dużym. Co się tam robi? Rozmawia, pije kawę, rozmawia, robi zdjęcia, rozmawia, odbiera prezenty, rozmawia i dużo się śmieje. Żałuję, że gdy studiowałam dziennie nie odważyłam się wsiąść i jechać na drugi koniec Polski, tylko po to, aby spotkać koleżanki "po fachu".
Teraz mam mniej czasu, ale za to więcej chęci :) Kto wie, może w końcu nadrobię stracony czas :)

>> Relacja ze spotkania blogerek w Brodnicy<< 

Rada: poszukaj spotkania, zapisz się, kup bilet i jedź. 

Regularność

Jeżeli chcemy, aby czytelnicy do nas zaglądali, koniecznie musimy pisać regularnie. Uważam, że dwa wpisy w tygodniu to minimum. Nie popadajmy też w skrajności i nie piszmy codziennie. Co za dużo to nie zdrowo.

Rada: ustal sama ze sobą, który dzień jest idealny na publikację Twoich wpisów i tego sie trzymaj.

Więcej Ciebie na blogu

Wiecie, co najbardziej wkurza mnie? Kiedy wchodzę na bloga i nie wiem jak autor ma na imię. Serio. Nic o nim nie wiem, widze jedynie same zdjęcia i nic po za tym. Ja chcę poznać człowieka, nie przedmioty. Dopiero, gdy poznam blogera, mogę stwierdzić czy mu ufam czy nie i czy to, co pisze ma sens. 

Rada: uaktualnij zakładkę o mnie, daj opis na stronie głównej kim jesteś i co Twój blog zawiera.

Hejt

Tak jak każdy bloger spotkałam się z krytyką oraz pochwałami. To normalne. Jesteś osobą publiczną, więc wszystko to co robisz zostanie skomentowane- dobrze, bądź źle. 

Rada: Twój blog, twoja przestrzeń- nie pozwól, aby chwasty rozrosły się na Twojej własności. Komentarz był obraźliwy? Usuń go, ktoś Cię obraził- daj bana. 

Polecanie innych blogerów

Szczerze, sama do tej zasady stosuję się niedawno. Nie jestem w stanie napisać o wszystkim. Więc, dlaczego osoby, które mnie obserwują nie miałyby poznać, innych wartościowych treści, które sama czytam? Na moim Instagramie,co prawda nie codziennie, ale staram się raz w tygodniu polecać, wartościowe treści. 

Przejdź na swoją domenę

Teraz żałuję, że nie zrobiłąm tego od razu. Serio. Ile nerwów bym sobie zaoszczędziła, a wiadomo swoja domena to swoja domena. Po mojej smutnej historii usłyszałam, że nie ważne jak nazywa się Twój blog, czy ma końcówkę .pl, czy też nie, to Ty tworzysz stronę i dla Ciebie ludzie tu przychodzą.

>>Dlaczego mój blog nie ma końcówki ".pl"- czyli moja smutna historia<<

Jest podobny blog do mojego 

Nie ma czegoś takiego jak dwa takie same blogi, serio. Bo nie ma dwóch takich samych osób. To co, że pół internetu pisze o tym kremie co Ty. Ty piszesz w sposób wyjątkowy i koniec kropka. To Ty decydujesz czy powielasz treści, czy piszesz coś nowego.

Rada: Twój blog jest wyjątkowy- jeżeli Ty w to nie wierzysz, to myślisz, że czytelnik to zrobi? 


Plan działania

Od kilku miesięcy prowadzę notes to tam zapisuję każdy nowy pomysł oraz to kiedy nastąpi publikacja wpisu. Mi to pomaga. Organizacja pracy na blogu jest bardzo ważna. Wiadomo, że nie mamy czasu, aby całe dnie siedzieć w Internecie- mamy swoje życie. Dlatego warto planować 

Rada: kup kalendarz, który będzie przeznaczony tylko dla bloga. Zapisuj każdą myśl oraz wartościowe słowo. 

Socjal Media

Czy chcesz, czy nie, musisz prowadzić aktywnie życie na FB lub Insta życie. Czytelnicy muszą wiedzieć co u Ciebie.

Rada: to Ty decydujesz co inni ludzie powinni o Tobie wiedzieć. To Ty stawiasz granice! Pamiętaj, to co pokażesz raz Internety nie zapomną ;(



Magdaleno, to byłoby na tyle ;) Teraz proszę stosować się do powyższych rad. Sukcesu nie gwarantuję, lecz moje rady ułatwią Ci pracę. 

Może Ty dorzucisz coś od siebie? 

Buziaki ;* 

________________________________
>>>Blogerką być- grupy na Fb - wady i zalety - gdzie warto dołączyć  
>>>Blogerką Być - jak edytuję zdjęcia przed publikacją? 
Dziękuję Bogu za...-czy rzeczywiście mam za co dziękować?

Dziękuję Bogu za...-czy rzeczywiście mam za co dziękować?


Do tego wpisu zbierałam się bardzo długo. W dzisiejszych czasach przestajemy używać słowa dziękuję. A przecież jest takie ważne. Temat wiary, to temat drażliwy i o tym rozmawiać nie będziemy. Każdy ma swój rozum i lepiej dawać przykład swoimi czynami, niż się kłócić i być fałszywym.
Nie mam nic, co bym mogła wpisać do swojego zeznania majątkowego. A jednak dziękować jest za co.

Dziękuję za to, że mam mojego Dariusza i jestem z nim 9 lat.  Nie zawsze było idealnie i tak super. Ale za to jestem wdzięczna, że mimo różnych przeszkód potrafiliśmy znaleźć swoje dłonie i iść dalej przez świat. Dziękuję za jego cierpliwość oraz śmiech(kto słyszał, ten wie m czym mówię).

Dziękuję za moich rodziców, którzy po 25 latach nadal się kochają i są dla mnie przykładem. Pokazali że ciężką pracą można osiągnąć wiele. Zawsze wszystko było na czas,byli zawsze przy mnie.

Dziękuję, że mam brata, a nie siostrę. Między nami jest relacja, której nie da się opisać. Ale to wypracowali nasi rodzice. Dziękuję.

Dziękuję za to że nigdy nie doświadczyłam uczucia prawdziwego głodu oraz zawsze coś w szafie się znajdzie żeby założyć. Za to, że zawsze miałam plecak, a w nim książki oraz nie musiałam udawać, że nie mam stroju, gdy mojej koszulki nie miał kto wyprać.

Dziękuję za zaufanie jakim zostałam obdarzona przez rodziców, którzy wybrali mnie na matkę chrzestną dwóch pięknych dziewczynek. To moja największa radość życia. Uwielbiam się z nimi bawić i widzę radość, gdy dzwonię i słyszę : Mniamnia dzwoni.(tak mam nową ksywkę).

Dziękuję za szkołę, która mogłam skończyć. Wiem, że dla każdego wszystko jest pisane. Cieszę się, że wybrałam technikum, bo tam zrozumiałam co z życiu jest ważne.

Dziękuję za nauczycieli i wykładowców, którzy złożyli swój wysiłek w moja edukację. To dzięki nim byłam stypendystką Premiera oraz miałam stypendia naukowe.

Dziękuję za moich przyjaciół. Przepraszam, że nie umiem utrzymywać bliskich relacji. Uczę się tego całe życie ;) Ale dajecie mi coś co jest cenniejsze niż dają pieniądze. Dajecie mi bezpieczeństwo i swój czas :)

Dziękuję za ludzi, których poznałam na studiach i są nadal ze mną w kontakcie. Dzięki Wam przeżyłam cudowny czas.

Dziękuję za pracę. Gdyby, nawet dwa lata temu ktoś mi powiedział że znajdę pierwszą pracę na umowę o pracę, bym go wyśmiała. A tu taka niespodzianka i tyle zaufania. Jestem bardzo wdzięczna.

Od 1 do 1 starcza. Nie otaczam się "luksusowymi "przedmiotami, ale mam ludzi, którzy dają więcej niż przyjemność z posiadania jakiś rzeczy. Za nich dziękuję.

Dziękuję za dach nad głową oraz własny pokój, w którym miałam godne warunki do nauki. 

Dziękuję za za autobus, którym mogę dojechać wszędzie: pracy, szkoły, domu. 

Dziękuję za Ciebie, drogi czytelniku, że poświęcasz swój czas, dla mnie. Ten drogocenny czas. Piszę dla siebie i dla Ciebie też. ;) bez Ciebie nie byłoby mnie tu. Dlatego dziękuję Bogu, że żyjesz i masz zdrowe oczy.

Dziękuję za to, że świat tak się rozwinął. Że informatyka tak poszła do przodu, że ktoś wymyślił blogi, strony internetowe, sklepy i wszystko co związane z siecią. 

Dziękuję, za kraj w którym żyje. Tak, dziękuję za to, że mieszkam w Polsce. W kraju wolnym, bez wojny. Dziękuję za nasze tradycje( schabowego, łoscypka czy rybę prosto z morza, disco polo, oraz wszystko co charakteryzuje nasz kraj). Dziękuję za to, że mogę iść do Kościoła kiedy tylko chcę, że nikt mi nie zabrania.,

Dziękuję za rodzinę obecną i przyszłą, za każdą osobę którą w życiu spotkałam. Każdy z Was wniósł coś do mojego życia oraz mogłam nauczyć się czegoś nowego ;)

A na samym końcu dziękuję za dwie zdrowe ręce i zdrowe nogi. Nie muszę co tydzień chodzić do lekarza i wydawać pół wypłaty na leki. Widzę, słyszę i rozumiem. To wystarczy, na resztę zapracuję sama.

Jestem człowiekiem, który rozumie jak łatwo stracić wszystko, ale i tak jestem wdzięczna za to co mam. 



Teraz Ty usiądź i pomyśl, proszę. Czy rzeczywiście od życia nie wymagasz więcej, niż możesz dać. Czy potrafisz usiąść i podziękować za dary, które zesłał Ci los. Czy, aby nie jesteś zaślepiony ciągłą walką o "coś" lepszego, a w rzeczywistości nie doceniasz tego co jest, tu i teraz. Czy chociaż raz w życiu sporządziłaś listę, wdzięczności? To my decydujemy, jak wygląda to o co dbam

Wyzwanie! Zrób taką listę i Ty. Poczuj się tak jak ja. Nie masz bloga? To nic. Napisz na Fb. Niech świat się dowie, za co dziękujesz i jesteś wdzięczny Bogu. Pokaż, że potrafisz dziękować :)

Copyright © 2016 @MadziaWas , Blogger