Dlaczego mój blog nie ma końcówki ".pl"- czyli moja smutna historia

Dlaczego mój blog nie ma końcówki ".pl"- czyli moja smutna historia


Dziś przyszedł czas, aby powiedzieć Wam o moich przeżyciach z własną domeną. Tak, mój blog miał końcówkę .pl . Niestety, przejście na poziom wyżej kosztowało mnie bardzo dużo. 
Często blogerzy piszą, że aby twój blog był szanowany, musisz pozbyć się blogspot.com. Bardzo poważnie traktuję moją przestrzeń w Internecie, dlatego chciałam podążyć ku dobremu. 

Kupiłam własną domenę na stronie www.nazwa.pl 
Poprosiłam pewną blogerkę o pomoc w podłączeniu mojego blogspota do własnej domeny www.krainakobiecosci.pl. No i Madzia była szczęśliwa. Poziom wyżej, własna nazwa, własna strona. Boże jaka ja byłam szczęśliwa. Tylko, ze te szczęście nie trwało długo.

Blogerzy teraz będą wiedzieli o co chodzi ;) Gdy pisałam komentarz na innych blogach, robiłam to przez Google+. Pewnego dnia dostałam komunikat, że publikuję treści spamerskie i móje konto zostaje ograniczone na 2 tygodnie. A jeżeli nie przestanę tego robić moje konto zostanie zablokowane. 
No o co chodzi. Pisałam na różnych forach co jest grane, słyszłam tylko, ze przez to, że na tablicy Google + są linki tylko do moich wpisów. No ok, założyłam drugiego e-mail. No i po 3 udostępnieniach wpisu na nowym koncie, zostało ono zablokowane. 

Co najlepsze, mój blog nie wyskakiwał w wyszukiwarce Google. Czyli nikt nie mógł znaleźć moich recenzji. Załamka totalna, po co prowadzić bloga, skoro nikt nie może go znaleźć? To w co wierzyłam przestało mieć znaczenie. Dla mnie świat się zawalił. Zaczęłam szukać rozwiązania.

jedna z dziewcząt się odezwała i mi powiedziała, że moja domena jest zbanowana przez administratora Google. Wtedy narodziło się pytanie, ale jak to ? Przecież ja ją dopiero kupiłam i nic złego nie robię. Zadzwoniłam do pomozy nazwa.pl. Pani przez tel powiedziała, że z moją domeną jest wszystko dobrze i  nie wie, czemu mam tak problem. Z ich strony jest wszystko ok. 

No to o co kurczę chodzi. Dalej szukałam rozwiązania. Dostałam podpowiedź, żeby napisać z prośbą o zdjęcie blokady. I tak zrobiłam, tylko to trwało strasznie długo. Zanim mi odpisali minęły dwa tygodnie. Dla mnie była to wieczność.



No i ją zdjęli, ale już po tym jak odpięłam domenę. Zrezygnowałam, poddałam się. Przepłakałam dwa tygodnie, codziennie. Bardzo źle wspominam ten czas. Najgorsze w tym wszystkim było to, że ja nie miałam na to wpływu. Nie wiedziałam co jest grane. Czemu, dlaczego ja, co jest nie tak ze mną, że przyciągam takie dziwne zdarzenia.  Wszędzie, gdzie pojawiały się moje linki, było to blokowane. Bałam się publikować cokolwiek na FB, ponieważ Ci, którzy przeżyli blokadę FB wiedzą jak ciężko jest funkcjonować bez pisania wiadomości z bliskimi.
Skąd miałam wiedzieć, że tak może się zdarzyć, że w ogóle tak jest. Przecież tego na informatyce nie uczą, jedynie jak wyszukać informacje oraz funkcji exela, które i tak w życiu nie są potrzebne. Nie wiedziałam, mam przecież prawo do tego. Ja tylko chciałam, żeby moi czytelnicy czuli się lepiej, wiecie wyższy poziom i te sprawy. 
Czemu zrezygnowałam? Nie chciałam stracić więcej, bo i tak dużo straciłam. ( 3 kilo, dwa opakowania chusteczek, tonę łez i nie przespane noce). 

Teraz, gdy słyszę, wróć, będzie lepiej. Ja nie chcę, jest mi tu dobrze. Może za jakiś czas, może to było za szybko i jakiś znak, żebym poczekała. Nie wiem tego i pewnie się nie dowiem. 
Gdy teraz widzę blogi, które przechodzą na własną domenę, ciesze się, że im się udało ;)

Czemu to napisałam? A nóż widelec, ktoś miał podobny problem , bądź będzie miał i wtedy tu znajdzie pomoc. 

Buziaki ;*
















Podsumowanie miesiąca- luty 2017- nowy blog, nowa ja.

Podsumowanie miesiąca- luty 2017- nowy blog, nowa ja.

Wróciłam :) trochę mnie nie było, ponad tydzień. Musiałam ułożyć sobie wszystko na nowo. Uczyłam się do poprawy, zaczęłam chodzić na siłownię oraz przemyślałam kilka spraw, które trzeba byle zmienić.

Nowy blog, nowa ja. Tak można podsumować luty 2017. Każdy mówi, że styczeń to miesiąc w którym zmiania się życie, ja zmieniłam w lutym. Jak na zdjęciach widzicie, trochę dopadło mnie zmęczenie. Postanowiłam więcej pokazywać siebie, to jak wykładam, jak się ubieram. Czemu, by nie ;)
Zapraszam na podsumowanie. 

Nadszedł ten czas, że zamiast marudzić wzięłam się w garść i zaczęłam chodzić na siłownię. A co tam, przecież każdy może tam iść, nawet taki leń jak ja. W technikum często ćwiczyłam, to i moja figura była ładniejsza. Teraz się zestarzałam i potrzebuję do tego motywacji. Taka oto motywacjącert wydana 100 na karnet. Mieszkasz w dużym mieście i jesteś studentem bądź uczniem? Mogę polecić Ci karnet, fajna opcja. (link do karnetu) Bo gdy zapiszesz się i ściągniesz ludzi ze sobą, możesz nawet ćwiczyć za darmo. Jak? Wejdź na stronę (ps. Wpis nie jest sponsorowany).
Do 8 marca jest promocja, za 269 na 6 miesięcy karnet. Oferta całkiem ciekawa ;) Ja już skorzystałam- mój karnet kończy się  20 września ;)
Co takiego się wydarzyło, że podniosłam tyłek i kupiłam ten karnet? Zwyczajnie mam problemy z trawieniem, metabolizmem. Słyszeliście kiedyś o zespole jelita drażliwego. To właśnie ja to mam i aby mój organizm dobrze pracował, potrzebuję dużo ruchu. Co czwartek chodzę na zumbę i uwierz mi jest bardzo przyjemnie. 

Nowy wygląd bloga. Niestety, czasy są takie jakie są i ich nie zmienimy. Patrzymy na wszystko przez pryzmat wyglądu. Gdy blog nie jest ładny, nikt nie będzie chciał zostać, bo skoro nie potrafię zadać o swoją przestrzeń to po co ktoś ma marnować na nią czas. Dlatego zmieniłam układ szablonu i logo (link do Karoliny). Dodatkowo zmieniłam nagłówek na Fb. Muszę z tej strony podziękować Marcie>>KLIK<<, która jest bardzo cierpliwa. Jestem bardzo marudna, dlatego dziękuję za pomoc i nowy baner na FB. 

Kolejna zmiana to moje uzębienie. Bardzo nie lubię chodzić do dentysty. Kruszą mi się pierwsze ząbki. Okazało się, że jest to wina mojej szczęki. I w taki oto sposób będę nosiła aparat. Zamiast odkładać na mieszkanie, chcę zrobić zęby. Żeby za kilka lat moje dolne uzębienie, nie wybiło górnego. Jestem ciekawa jak będę wyglądać za 2 lata.
Dentystka, którą odwiedziłam ma zakład na Mokotowie. Gdy skończę kurację, słowo, że podzielę się z wami wszystkim. I to nie prawda, że jak w Warszawie to drogo. W miejscowości obok miejsca zamieszkania moich rodziców, jest dentysta, który wyrwał zęba za 200 zł. Takie ceny są podobne w stolicy. Tu gdzie ja przyszłam, jestem pozytywnie zaskoczona wiedza i dużymi kompetencjami osoby, która się będzie mną zajmować. Będę starała się co miesiąc napisać kilka słów o kosztach, jakie ponoszę. A może ktoś z moich czytelników miał aparat na zębach i Omów podzielić się kosztami w komentarzu? Napisz proszę nazwę miejscowości.

Luty to dla mnie czas nauki na poprawkę. Nigdy nie miałam 2 na świadectwie. Ba miałam tylko jedną 3 i to z polskiego. A tak to same 4 i 5, aż tu nagle 2 w usosie i trzeba się poprawiać. Nie uda się, no cóż, trzeba płacić 300-400 zł. Bardzo bym chciała tego uniknąć. Tak bardziej niż bardzo.

W lutym wybraliśmy się na bal. W tym roku mam takie szczęście, że gdy coś się dzieje to mam szkołę. No cóż, trzeba przecież sobie jakoś radzić. Dałam radę. Jak? Użyłam sprawdzonych kosmetyków, założyłam ładną sukienkę i nie zostawiłam uśmiechu w domu. Wszystko da radę. Tylko trzeba chcieć. 

Jak Wam minął luty? Możecie pochwalić się jakimiś sukcesami, bądź porażkami? Czekam na wasze odpowiedzi.
Na ustach mam nową pomadę z Gosh. Wygrałam ją u Ani z bloga Spinki i Szpilki . Mówiłam, że warto brać udział w konkursach ; ). 

Wracam już do żywych z nową energią oraz wpisami. Tęskniłam za blogiem.
Buziaki ;*
Możesz pomóc? Przekaż złotówkę, dwie, ewentualnie 10- razem dla Edmunda Kanigowskiego

Możesz pomóc? Przekaż złotówkę, dwie, ewentualnie 10- razem dla Edmunda Kanigowskiego

Pomoc. Czym jest dla Cienie pomoc? Czy może być ona bezinteresowna? Powiem Ci,ze może, ba nawet powinna. Więc czemu tego nie robimy? Czekasz na specjalną okazję, tylko pytanie jaką? Czemu musi wydarzyć się coś złego, żebyśmy pokazali dobre serce i dali tą złotówkę lub dwie. Dziś będę prosić Cię pomoc, co prawda małą, ale za to bezcenną. 

Pana Edmunda znam osobiście, to taka mojej koleżanki Edytki. Tak jak Ty miał plany, marzenia, chciał cieszyć się życiem. Zachorował, tak to z tym życiem jest, że choroby spadają jak grom z jasnego nieba. Zdrowia nie ma, lecz ma bliskich, którzy chcą mu pomóc w cierpieniu, walczą o to, aby żył. Chcą cieszyć się z nim każdym dniem. Tu nie liczy się powrót do sprawności, lecz bitwa z czasem, aby móc cieszyć się życiem o tydzień, miesiąc, rok dłużej. 
Czym dla Ciebie, zdrowego człowieka jest rok? Dla niego oraz jego bliskich to wieczność, kolejny uśmiech, dzielenie radości z najmniejszych głupot. To odpowiedź na pytanie" co u Was kochani", to kolejne 356 dni walki,
Na wielkie rzeczy nie ma czasu, nie ma pieniędzy. 

Ile wydajesz pieniążków na głupoty? 10 zl- dla niejednej osoby to godzina ciężkiej  pracy, wiem o czym mówię, sama pracowałam za 7,50. Jest ciężko, nie mówię, że nie lecz czy czasem nie można się tym podzielić? Nie proszę Was o wiele. Nawet złotówka czy dwie, jak to mówią "grosz do grosza....". 

Przykład: 
100 osób wpłaca 10 zł- za to można wspomóc miesięczne leczenie oraz rehabilitacje ;)
Dużo i nie dużo ;)

Wpis powstał z mojej inicjatywy, nikt o nic nie musiał mnie prosić. Pamiętajcie, dobro powraca.

Jesteś zdrowy? Cieszy mnie to ogromnie. Niestety nie znamy, dnia ani godziny, kiedy to my będziemy musieli prosić o pomoc. Wtedy ludzie odwrócą się d... i powiedzą, to nie mój problem, e tam, co ja mogę, nic. 
Takim gadaniem nie pomagamy, nie wspieramy. Wtedy zrozumiesz jaki to ból i bezsilność.

Jak możesz pomóc? 

I sposób: W rozliczeniu PIT wpisz KRS organizacji OPP: 0000338878 ( Fundacja Dobro Powraca)
Koniecznie w rubryce "Cel szczegółowy 1%" wpisz: Edmund Kanigowski   

II sposób: wpłata na konto
Nr konta bankowego do wpłat jest następujący: 95 1140 1140 0000 2133 5400 1001 
Aby wpłaty zostały przypisane do subkonta, w tytule przelewu należy podać Edmund Kanigowski.


Dziękuję <3 
   
Studia zaoczne- czy rzeczywiście są takie złe - czemu wykształcenie jest dla mnie takie ważne ? :)

Studia zaoczne- czy rzeczywiście są takie złe - czemu wykształcenie jest dla mnie takie ważne ? :)


 Od października 2016 zaczęłam studia zaoczne. Moi rodzice byli trochę źli,chcieli, abym nadal kontynuowała naukę na dziennych. Dla mnie to nie było już tak ważne. Dla mnie liczy się to, że studiuję. Jak? Nie ma to znaczenia.

Na studiach dziennych jest inaczej. Jest czas dla przyjaciół, wyjścia do baru, kino, spacer, ćwiczenia. Jest czas na wszystko oraz na naukę. Można planować sobie życie na kilka tygodni do przodu. Nie tak jak teraz, na kilka dni. Tylko czy studenci wykorzystują ten czas dobrze?
 
Pójście na studia u mnie wiązało się z opuszczeniem domu. Musiałam wyprowadzić się do innego miasta. Zostawić wszystko co lubię i pójść w inne towarzystwo.

To ja podjęłam tą decyzję, że chcę iść do pracy i studiować. Wiedziałam, że dam radę, że muszę dać. Nawet, aż tyle nie marudzę. To moja decyzja, dlatego to ja ponoszę konsekwencje.

W ciągu tygodnia wstaję, o 5.40, kładę się 23. Jak wygląda mój czas w tygodniu. Co robię? Wszystko;) Uczę się gotować, prasuję, prowadzę bloga, spotykam raz w tygodniu ze znajomymi, chodzę na siłownię( dopiero zaczynam), czytam książki. I jeszcze raz blog. To on bardzo dużo mojego czasu zajmuje. Lubię to robić, więc nie można oszczędzać czasu na przyjemnościach prawda? Jak to mówią "nie masz czasu? Znajdź sobie nowe zajęcie, czas się znajdzie" ;)

Czasami w tygodniu wypnie zrobić jakaś pracę na zaliczenie. Wtedy pojawia się problem. Z czego zrezygnować żeby, znaleźć czas na to. Zdarza się, że potrzeba 3 dni na realizację. Wtedy tydzień mija bardzo szybko, czasami za szybko.
Usłyszałam raz komentarz; szkołę przecież masz raz na dwa tygodnie. Czemu narzekasz? Ja nie narzekam, mówię jak jest. Po za tym nie chcę narzekać, sama wybrałam to;)

Tak to prawda, jest raz na dwa tygodnie. Czyli, jesteś bez możliwości wyspania się, 14 dni. Musisz tyle czekać na wolny weekend. Długo prawda?

Później przychodzi sesja-egzaminy. Doba kończy się i zaczyna bardzo szybko. Do tej pory zależało mi na ocenach, bo miałam stypendium. W tym roku odpuściłam, nie mam tyle czasu, aby wszystko ogarnąć na tip top.Ważne jest, aby wszystko było zaliczone.

Gdy napiszemy egzaminy, nadchodzi czas oczekiwania na wyniki. Czekamy, czekamy, czekamy, aż nagle jest 2. I znów ten sam maraton. Wracamy po pracy do domu, obiad, małe sprzątanie, godzina dla bloga, dwie dla nauki, kąpiel i spać. Do nauki przykładamy się dwa razy bardziej, bo szkoda, płacić później za powtarzanie semestru. I tak płacimy bardzo dużo.

Czas poruszyć delikatny temat. Opłaty. Wcale nie są takie małe. To około 500-800 zł na miesiąc. Jeżeli nie jesteś z miasta w którym studiujesz, dochodzą opłaty za nocleg, dojazd. I tak miesięczne uzbiera się około 1000 zl. Dużo prawda? Dużo.
 
Gdy chodziłam do technikum, moja nauczycielka często powtarzała nam , że wykształcenie jest ważne. Jeżeli nas nie stać, możemy wziąć kredyt i spłacać go  po ukończeniu szkoły. Więc wytłumaczenie, że nie uczę się, bo mnie nie stać na to, dla mnie to żadne wytłumaczenie.
 
Za 1000 zl w Warszawie jest bardzo ciężko się utrzymać, możliwe, ale nie ukrywam, że trzeba się nagimnastykować, odmówić sobie raz czy drugi. Ale przeżyć można i wtedy iść na dzienne. Można dorabiać i studiować. Ale już nie pracować, to jest bardzo ciężko pogodzić.

Na studiach zaocznych mamy mniej godzin, niż studenci dzienni. To czasami nawet i dobrze, bo gdy nas dany przedmiot nie interesuje, to jest go mniej

Nie jest tak, że studia zaoczne mają same minusy. Są też plusy.
Pracując na umowę zlecenie, mamy większą wypłatę. Na umowę o pracę, to nie działa.
Dodatkowo przez czas studiów mamy zniżki. Na bilet, do kina,siłownie. Jest czas, żeby się odbić i jednocześnie mieć trochę taniej. Można pozwolić sobie na więcej, zanim pojawią się pierwsze podwyżki, premie. Tylko że po studiach kończy się to co dobre.

Czemu wykształcenie jest dla mnie takie ważne? 
Nie ukrywajmy, w dzisiejszych czasach papierek jest bardzo ważny. Dzięki niemu jesteśmy w stanie udokumentować to co umiemy. Dlatego tak uparłam się na te studia.  
Uważam, ze wiedza jest potęgą. To ona daje nam siłę i bezpieczeństwo. Pomaga w wielu dziedzinach życia. Nie chcę być mądrzejsza od innych, ponieważ tak się nie da. Zawsze znajdzie się ten, co wie lepiej ( nie zawsze). Chcę jedynie rozwijać się, nie stać w miejscu, ponieważ tylko leniwi się nie poruszają. Życie jest tylko jedno, ale i tak człowiek rodzi się oraz umiera głupim. 
Wszystkiego wiedzieć się nie da, lecz nic nie wiedzieć to wstyd. Jak można marnować swój czas, co za tym idzie życie. 
Nie chcę być najlepsza we wszystkim, bo jeżeli ktoś jest do wszystkiego to jest do niczego. 
Interesują mnie finanse oraz rachunkowość i w to chcę iść dalej. Mam nadzieję, że za dwa lata będę mogła pochwalić się tytułem "mgr" ;)
Dlatego nie odpuszczam, idę dalej. Nigdy nie jest tak jak chcemy, lecz wszystko uczy nas czegoś nowego. Stajemy się z dnia na dzień lepsi, bardziej doświadczeni. Warto gonić za marzeniami. 
Wiem, że dla większości "mgr" to pusty tytuł. Dla mnie jest to marzenie, które ciężką pracą, zrealizuję. Muszę mieć plan B w swoim życiu. Studia mi to dają. 
Dlatego warto gonić marzenia oraz stawiać sobie cele ( tylko wiecie, takie realne ) ;) 

Co sądzicie o studiach? Warto czy nie? Dajcie znać 

Buziaki ;*
Porady czytelników- tzw."ósemka"- ząb (nie)mądrości

Porady czytelników- tzw."ósemka"- ząb (nie)mądrości

Cześć wszystkim ;) Kilka dni temu poprosiłam Was na Instagramie oraz FB o małą radę. Co zrobić, gdy boli dziąsło od ósmego zęba. Tyle odpowiedzi dostałam, że sama już nie wiedziałam co kupić. Z całego serduszka dziękuję za pomoc. Razem możemy tworzyć moją przestrzeń blogową. Dlatego postanowiłam podzielić się z Wami wypowiedziami moich czytelników ;) Zapraszam




Podsumowanie stycznia 2017- czemu Daro jest lepszym testerem żywności niż ja, pierwsza sesja na studiach zaocznych oraz gdzie pracuję.

Podsumowanie stycznia 2017- czemu Daro jest lepszym testerem żywności niż ja, pierwsza sesja na studiach zaocznych oraz gdzie pracuję.

Cześć i czołem ;) Jak tam Wasze postanowienia noworoczne? Moje mają się bardzo dobrze. Zaczęłam czytać codziennie książki, gdzie do tej pory były moim największym wrogiem. Dlatego bardzo chcę to zmienić. Zaczęłam od Sparksa, teraz wzięłam się za inne pozycje ;) Sukcesywnie realizuję moje postanowienia. Mam nadzieję, że i wy trzymacie się swoich. 
O tym co obiecałam sobie rok temu pisałam >>tu<< ;) Warto spisywać swoje postanowienia. Styczeń dla mnie to trudny miesiąc. Pierwsza sesja na nowej uczelni, ukruszony ząb i kilka zmian w podejściu do moich recenzji.  Oraz kilka rzeczy, które wstrząsnęły Internetami.
Zapraszam 



Pamiętnik cz.1- Studniówka ;)

Pamiętnik cz.1- Studniówka ;)

Styczeń- miesiąc, który kojarzy mi się bardzo miło. Lubię wracać pamięcią do tego wydarzenia- STUDNIÓWKI. Jeden, jedyny taki bal w życiu. Przygotowywałam się do niego tygodniami, aby ta noc była wyjątkowa. Czas powiedziec o niej kilka słów ;) Zapraszam


Przygotowania trwały około miesiąca. Wiecie zakup sukienki,butów, dodatków, próby Poloneza- czas mijał bardzo szybko. Tak samo jak uciekały pieniążki. Cena naszego balu to 500 zł. Dużo prawda? Dołożyć cenę kreacji, butów, kosmetyczki, fryzjera, solarium. Wychodzi bardzo drogo. Ale warto :) 

Przecież to tylko jedna noc, która jest bardzo krótka. Za to wyjątkowa. 

Moja klasa liczyła 20 osób (16- Panów oraz 4 Panie) + Sorka, którą każdy będzie bardzo miło wspominał. Na bal przyszło 17 osób- 3 nie dotarły z przyczyn osobistych. Miałam ten zaszczyt prowadzić Poloneza, który u nas bardziej przypominał układ taneczny, niż klasyczny taniec. ( pierwszych par było,aż 4 ;) ). 
26 stycznia byłam pierwszy raz u kosmetyczki :) Nie sądziłam, że makijaż jest w stanie dodać tyle pewności siebie. Paznokieć obowiązkowo zrobiony, do tego solarium, biżuteria. Zakładamy sukienkę i w drogę. 

Tego dnia, czułam się taka piękna oraz dorosła. Rodzice mi zaufali i pozwolili iść na pierwszy w życiu bal z ludźmi, których bardzo lubiłam i spędziłam z nimi 4 lata. Mogliśmy razem wyszaleć się oraz chociaż na chwilę zapomnieć o troskach, maturze, naszych problemach. 

Pamiętam do tej pory jak patrzyli na mnie rodzice, gdy wychodziłam z domu w tych nowych szpileczkach oraz pięknej, czarnej sukience. Czułam, że rozpiera ich duma, że tak daleko dotarłam oraz, że udało im się poprowadzić mnie, tam gdzie byłam. W głowie miałam milion planów, marzeń, które bardzo chciałam zrealizować. 

Tańce, zabawa, uśmiech, zero łez i zmartwień. Nauczyciele, którzy nacodzień byli źli i wymagający, nagle stali się wyluzowani, zabawni i pokazali swoją "ludzką" twarz. Bawiliśmy się razem, bez podziału na klasy, technikum- liceum, chłopak czy dziewczyna. 

Na balu byłam razem z moim narzeczonym. Razem mogliśmy celebrować ten dzień. Później oglądaliśmy płytkę oraz wspominaliśmy ze znajomymi jak to było. 

Kochani ;) Jeżeli Studniówka przed Wami i zastanawiacie się czy iść, nie marnujcie tej szansy. Zakładajcie szpileczki, sukieneczkę i  w drogę. ;) Wiem, że czasy się zmieniły i koszt takiej imprezy jest wysoki, ale o tym wiadomo nie od dziś. Nikt nie mówi Wam z dnia na dzień, że na jutro musicie mieć 500 złotych. Macie czas na oszczędzanie, na poproszenie babci, wujka, brata o małą pomoc. Ktoś powie, że za te pieniądze kupiłby sobie o wiele więcej, niż daje mu ta noc. To prawda, za 500 zł można kupić bardzo dużo, ba nawet przeżyć cały miesiąc. Lecz pozostaje coś innego, wspomnienia. Tego Wam nikt nie odbierze. Za 20 lat nie będziecie pamiętać, pojedynczych historii z życia, za to ten bal będziecie pamiętać jakby był wczoraj. Pozostaną Wam zdjęcia, płytka i miłe wspomnienia w głowie.

Dlatego warto do tego dnia przygotować się odpowiednio. 

Kupić ładną sukienkę, rozchodzić pantofelki, zapisać się do kosmetyczki, wyregulować brwi, delikatnie się opalić, no i odwiedzić fryzjera.  Uważam, że dla tej jednej nocy warto ;)
Tylko proszę, nie przesadzajcie. Wygląd jest ważny, lecz nie najważniejszy. Ludzkiej głupoty nie przykryje nawet najładniejsza sukienka czy najcudowniejszy makeup. We wszystkim trzeba znać umiar. 
Dokładnie, we wszystkim, w alkoholu szczególnie. Tak moi drodzy, na studniówkach są procentowe napoje. Oczywiście,na stołach nie stoi, no bo jak? Przecież nauczyciele patrzą i tak nie wypada. Buteleczka stoi zwyczajnie pod stołem, bądź schowana w torebce. Ale zawsze jest, czy tego chcemy czy nie. Dlatego proszę o umiar. Bardzo łatwo jest przekroczyć tą złotą granicę, która później nazywana jest "miałam gorszy dzień, normalnie to by mi nic nie było". Wszystko jest dla ludzi, ale studniówki nie powtórzymy, a drinka wypić możemy też za tydzień.

Jak wspominacie swoją studniówkę?
Może przygotowujesz się do niej właśnie teraz? Daj znać jak to teraz wygląda . 


Buziaki ;*
Propozycja manicure na Walentynki oraz smutna sytuacja w Empiku ;(

Propozycja manicure na Walentynki oraz smutna sytuacja w Empiku ;(

Czołem ;) Na samym początku bardzo Was przepraszam,  że jest mnie tak mało. Mam sesję na głowie ;( Każdą wolną chwilę poświęcam na naukę "Polityki pieniężnej". Wczoraj wieczorkiem postanowiłam przygotować coś specjalnie na Walentynki. Mam nadzieję, ze moja propozycja przypadnie Wam do gustu. 
Niestety w dzisiejszych czasach nie jest, tak kolorowo i przyjemnie, jak bym chciała. Bardzo przykrej sytuacji doświadczyłam dziś w Empiku. Jakiej? Wytrwajcie do końca ;) To takie małe ostrzeżenie dla nas wszystkich.


Na zdjęciu możecie zobaczyć jakich lakierków użyłam. Stylizacja powstała lakierami Semilac. 



W poniedziałek postanowiłam zamówić książkę. ( jaką? możecie zobaczyć na snapie madzik_p  ). Na sklepie była jedna sztuka i nikt nie mógł jej znaleźć. Pani ekspedientka zaproponowała mi, żebym zamówiła w kasie. I tak zrobiłam. Gdy zapytałam o cenę, Pan tak szybko powtórzył, że nie usłyszałam. Co będę się dopytywać, przecież Pani wcześniej mi powiedziała, oraz gdy szukałam, przez komputer zamieszczony w sklepie to było 20,93. 
Środa, godzina 9,09- sms ze sklepu, że książka do odbioru. Po pracy udałam się więc po mój zakup. 

Pan Ekspedient: Pani imię i nazwisko
Ja: Magdalena P....
PE: nie mamy takiego zamówienia
Ja: dziwne, dostałam dziś sms
PE: poproszę numer zamówienia
Ja: (wyjęłam tel i podałam nr)
PE: podała Pani złe nazwisko.
Ja: ale ja podawałam je Panu, podczas zamówienie
PE: jak Pani widzi jest błąd
Ja: no widzę, ktoś zjadł "s"
PE:29,90 poproszę
Ja: Dlaczego, aż tyle. Przecież ta książka kosztuje 20,93?
PE: niestety nie, książka kosztuje więcej.
Ja: Patrzyłam dziś na ten wyświetlacz w sklepie, aby upewnić się i tam jest 20,93. ( coś mnie podkusiło przed wejściem, żeby rzeczywiście sprawdzić).
PE: na stronach internetowych mamy inne ceny.
Ja: ale ja nie zamawiałam przez Internet. Zamawiałam tu w sklepie
PE: jeżeli zamawia się u nas w sklepie to nie obowiązują ceny promocyjne
Ja: ale cena w sklepie wynosi 20,93, więc ja po tej cenie zamówiłam
PE: przykro mi, ale cena jest taka jaka jest.
Ja: nie opłaca mi się to, jestem w plecy prawie 10 zł
PE: może Pani zrezygnować z zamówienia i ewentualnie jak jest na sklepie to może Pani ją kupić po niższej cenie.
Ja: to ja rezygnuję z zamówienia
PE: dobrze

Tak się zakręciłam, że zostawiłam telefon przy kasie. Jak to zrobiłam? Nie mam pojęcia. 

Później poszłam szukać książki, wracam do kasy i coś mnie podkusiło, żeby zadzwonić do Dara. Patrzę, nie mam telefonu. Wiecie jak to jest, na środku sklepu, przeszukiwanie torebki. Nie ma, nie ma mojego telefonu. Matko kochana, ktoś ukradł mi telefon. Ale jak, w autobusie? Nie, miałam go w sklepie. Znaczy, ze ktoś wyjął mi go z torebki. Myślę, podejdę do kasy. Pytam się Pana Ekspedienta, czy nie zostawiłam tel. 

PE: tak, został tu, czy to ten?

Co mi oczy wyszły z orbity. Jak to? Zostawiłam tel, ma go, widział jak chodzę po sklepie i szukam tej książki i nie podszedł, oddać? 

Ja: tak, to mój. Dziękuję

Wyszłam prawie ze łzami w oczach. Czemu? Co by było, gdybym wyszła ze sklepu? Oddałby ten telefon, czy nie? 
Sama pracowałam jako kelnerka i różne rzeczy znalazłam. Od tabletów, telefonów, po książki, kluczyki czy dokumenty. Nic nie wzięłam. Nawet raz za Panią biegłam w mróz -20, żeby oddać jej telefon za 100 zł. A tu chodziłam po sklepie i nic, zero reakcji. Czy w takich sklepach to normalne, że ludzie zostawiają drogie przedmioty i nikt na to nie reaguje? 
Bardzo mi zrobiło się przykro. Bardzo. 

Na koniec chcę jeszcze raz pokazać Wam moje paznokcie. Nawet nie wiecie, ile radości mi sprawia malowanie paznokci. Szczególnie teraz, gdy mam tak mało czasu. 


A wy mieliście jakieś dziwne sytuacje w sklepie? Zawiódł ktoś Was kiedyś, tak jak mnie ten Pan?
Copyright © 2016 @MadziaWas , Blogger